Osnovni biografski podaci

Profesor dr Živojin Ćulum rodio se 08. novembra 1911.godine u Batajnici, kao drugo dete (od petoro dece) u seljačkoj porodici Petra i Danice Ćulum(rođene Anokić). U rodnom mestu je završio osnovnu školu, a gimnnaziju je pohađao u Zemunu, gde je maturirao 1931. godine. Studirao je na Filozofskom fakultetu u Beogradu, na grupi za matematiku, teorijsku fiziku i nebesku mehaniku, kod tada svetski čuvenih profesora, matematičara Mihajla Petrovića i astronoma Milutina Milankovića. Diplomirao je 1935. godine, diplomskim radom iz teorijske fizike, a sledeće 1936. u Bileći je završio Školu za rezervne oficire.

Izuzetno uspešnu i pune 44 godine dugu profesorsko-pedagošku karijeru započeo je 1937. godine kao suplent gimnazije i vaspitač-ekonom đačkog internata u Gornjem Milanovcu. Dve godine kasnije, službeno je premešten u Sremske Karlovce, gde je 1940. godine položio profesorski ispit. U toku aprilskog rata 1941. godine uspeo je da pobegne iz nemačkog logora i ceo drugi svetski rat proveo je sa izbeglicama iz Srema i Bačke u Požarevcu. Tu je upoznao i svoju životnu saputnicu Stanku Nikoletić (rodom iz Žablja), sa kojom se venčao 30. decembra 1943. godine. U ovom skladnom braku 25. decembra 1944. godine rodio im se sin jedinac Slobodan, koji danas živi i radi kao lekar u Nemačkoj. Posle rata, 1944. godine došao je u Novi Sad, gde je radio i živeo sledećih pola veka. Predavao je matematiku i fiziku u Srednjoj tehničkoj školi, zatim u industrijsko-zanatskoj školi. Organizovao je brojne kurseva u okviru rada Narodnog univerziteta i Doma JNA. Od 1949. godine radi kao profesor na Višoj pedagoškoj školi, a 1962. godine je prešao na Mašinski fakultet, gde je predavao fiziku sve do penzionisanja 1981. godine.

Kao predsednik Društva matematičara, fizičara i astronoma Vojvodine, učestvovao je na 30 seminara za profesore matematike i fizike, kao jedan od pokretača, organizatora i predavača. Aktivno je učestovao na sedam kongresa Društva matematičara i fizičara Jugoslavije, a 1976. godine u Novom Sadu, bio je predsednik Organizacionog odbora.

Iako se prevashodno bavio profesorskim radom i pedagogijom, napisao je oko 50 naučnih radova, 18 udžbenika i priručnika i 6 naučno-popularnih knjiga. Čuveni su njegovi udžbenici iz fizike (koautor Branko Đurić), u 5 knjiga na ukupno 2622 strane.

Bio je veoma aktivan i u društveno-političkom radu: Predsednik Društva matematičara, fizičara i astronoma Vojvodine, od 1949. do 1973; Predsednik Saveta Narodnog univerziteta u Novom Sadu, od 1949 do 1973; Predsednik Udruženja univerzitetskih nastavnika Vojvodine, od 1968. do 1973; Predsednik prosvetno-kulturnog veća SO Novi Sad, od 1967 do 1969; Republički poslanik Prosvetno-kulturnog veća Skupštine Srbije, od 1969-1973; Predsednik odbora za visoko školstvo i nauku Prosvetno-kulturnog veća Skupštine Srbije, od 1969-1973; Predsednik Pokreta "Nauku Mladima" Vojvodine, od 1973-1977; Predsednik Saveza udruženja za sunčevu energiju Vojvodine-SUSEV, od 1979-1990, itd. Od 1945. godine do kraja života 1991.godine, obavljao je čak 54 razne društvene funkcije.

Od svih brojnih delatnosti najviše je voleo rad na popularizaciji nauke. Može se reći da su mu popularna predavanja za narod pričinjavala veliko zadovoljstvo i strast. Održao je mnogobrojna predavanja po školama, Domovima kulture i Narodnim univerzitetima po selima i gradovima širom Vojvodine i tadašnje Jugoslavije. Najviše je voleo da priča mladima o našim velikanima nauke: Mihajlu Pupinu, Nikoli Tesli, Milutinu Milankoviću, Milevi Ajnštajn-Marić, itd.

Godišnje je držao 20-30 predavanja, tako da se smatra da je za 40 godina pedagoškog rada imao preko 1000 naučno-popularnih predavanja.

Njegov doprinos u razvoju obrazovanja u Vojvodini je veoma velik i nemerljiv.

Strana I